śnieg i mróz

 jak dawno nie bywało. Nawet taka zwykła droga do pracy co rano nie przestaje mnie zachwycać.

Wszędzie sterczą chabazie ubrane w kryształeczki lodu.

Róże jak ze starej pocztówki. Takiej czarno-białej z próbą retuszu na kolor.

Przemarznięta tuja.

A to zdziwiona zimą juka ogrodowa.

Owoce róży

i liście o niepowtarzalnej strukturze.

Biegnę do pracy, wiecznie spóźniona. A tu piękny nawet śnieg pod nogami.

Najeżył się, zupełnie jakby parował czy sublimował, i nagle złapał go mróz. Tyle cudów pod jednym butem.