mroźny spacer do portu

 Wiem wiem, od ostatniego wpisu minął prawie miesiąc, ale całą jesień przechorowałam, a potem było zimno, a potem były święta - i tak zeszło. 

A dziś byłam w porcie.

Było koło 14.00, czyli jak na początek stycznia wieczór.

W jedynym niezamarzniętym kawałku portu całe stado ptactwa. Czapla siwa

i czapla biała

i zatrzęsienie mew.

Na jednym z nielicznych zacumowanych w porcie stateczków przysiadł zimorodek - cudeńko płomiennozielone.

Poszłam wzdłuż brzegu Wisły.

Port zamarznięty na amen

Na głównym nurcie kra

i gągoły.

Słońce już bardzo, bardzo nisko. A wysoko na drzewie - wrona.

U nas nie ma wron, ta przeleciała z drugiej strony Wisły. Bo u nas może jest mróz, ale śniegu nie ma.

Jest za to kos:

Wracam, bo zimno strasznie. Na pożegnanie ostatnia czapla:

superktoś

 I znowu polazłam na spacer koło ZDUNGu.

Dziś nad chmielnikami latały ogromne stada gołębi

które przy bliższym poznaniu okazały się grzywaczami - chyba już zbierającymi się do odlotu.

Towarzyszyły im znacznie mniejsze stada szpaków

oraz parę sierpówek i sójek.

A także jeden młody łoś.

Łoś wyszedł na spacer na rżysko z rezerwatu.

Pobrykał, pobrykał, i wrócił do lasu.

W trawie zaczaił się zając. Wystawił tylko uszy

A w miejsce łosia-superktosia w cieniu rezerwatu zaczaiła się sarenka. Ledwie-ledwie widoczna.

Zupełnie inny kształt zwierzaka. 

Pierwszy raz aż tak długo widziałam łosia na wolności. Zdarzało się, że wyszedł, przeszedł ulicę tuż przed maską samochodu i znikł. Albo na moment zamajaczył w krzakach. Ten dziś wykonał popisowy taniec - no ok, nie przed moim nosem, miałam dobry aparat, no. Ten sam łoś zrobiony telefonem na maksymalnym zumie to zaledwie plamka.

Dlatego wolę aparat. :)

na sarenki

 Wczoraj, zmarnowana po całym dniu ślęczenia nad planem lekcji, wieczorem wyrwałam się pod ZDUNG. 

Akurat zachodziło słońce.

Wielkie i czerwone.

Pod rezerwatem jak cienie pojawiły się

sarenki.

Mrok z każdą chwilą gęstniał, zdjęcia przestały wychodzić. 

Kiedy wróciłam do miasta, noc była już ciemna.

A to Stara octownia, o której pisałam tu: :klik: